Aquò d'Aqui


            partager partager

Un projècte de lenga comuna còntra l'escart dialectal ?

Second opus de l'entretien accordé par Florian Vernet à Laurenç Revest


Faire confiance à l'intercompréhension dialectale ou établir un occitan "de référence" et laisser par ailleurs évoluer différemment les différents dialectes occitans ? Second opus des réflexions de Florian Vernet, professeur honoraire et ex directeur du Département d'Occitan de l'Université Paul Valéry de Montpellier.



Florian Vernet (photo XDR)
Florian Vernet (photo XDR)

Las causas per ieu son totjorn estadas plan claras, e sovent aquesta posicion m’a valgut l’incompreeension d’amics occitanistas. « Mon país, aquò’s la Lenga ». E donc la lenga a pas de color, ni ideologica, ni politica. En contrapartida cal èsser de la mai granda exigéncia per quant a la qualitat de çò qu’ensenham, e ensenhar dins la clartat e la rigor. (Es un vòt, e complicat a realizar, plan qu’o sabi).

Podèm pas ensenhar corrèctament sens un referencial corrèctament establit. Sus de basas malseguras, los aprenents finisson totjorn per cridar seba. Çò pièger es que sus aqueste fons plan trace desvolopan de certituds e lo sentiment que sabon tot, e finisson que se contentan de l’a pauc près.

Se respectam pas nòstra lenga, qual la respectarà ?

Mistral capitèt a establir un referencial que lo modèl n’èra lo(s) parlar(s) rodanenc(s). La causida èra tròp estrecha per servir de lenga comuna a totes los occitans, tròp particularista per permetre que son prodigiós TDF per exemple siá escrich « tot en òc ». Tròp limitada per servir d’estandard. E una lenga amb qualque avenir qu’a pas una fòrma de referéncia (que pòt èsser simplament una nòrma escricha, per la representacion « oficiala », l’establiment de diccionaris generals, de gramaticas comunas...) se condemna a non fonccionar corrèctament jamai, e a veire los parlars « naturals » s’aluenhar progressivament los unes dels autres, s’abastardir. Amb una consequéncia clara : se non avèm pas de lenga comuna, es lo francés que ne jòga lo ròtle. (Se poiriá far un audit sus la lenga de las revistas sabentas : fa cent ans, se tractava de l’occitan en francés. Après 68, tot lo mond assajava d’escriure dins un « estandard » bricolejat ; a partir de las annadas 80, passèron a cadun son parlar, e lo mai especific possible, question d’autenticitat ( !)... ara, los articles pareisson lo mai sovent en francés, per dire d’èsser compreses ?


"La perspectiva es lo retorn al patès après la perda completa de la dinamica panoccitana "

La consequéncia del refús pels occitanistas del projècte de lenga comuna, e del trabalh necessari per metre en plaça un estandard aquò’s l’aparicion empirica de nòrmas « dialectalas », en remplaçament. Amb coma perspectiva a tèrme la separacion dels parlars, a l’òbra en Provença, en Auvernha, en Gasconha, la pèrda completa de la dinamica panoccitana dins totes los sectors d’activitat (m’engani sul diagnostic ?), e concrètament sul terren lingüistic lo retorn al patés (e pièger que tot un patés mal mestrejat, ) e a las solucions felibrencas que l’occitanisme se’n trufava autres còps.

L’occitan aital abordat es un mot voide.

Un dialècte es per natura una construccion artificiala, universitària ara, que recampa sus de critèris de còps cambiadisses (istorics, lingüistics, culturals...) de parlars variats. Atal, ara, se parla de « gascon » per una recomposicion a dominanta bearnesa, quand los gascons son plan divèrses dins la realitat e que lor parlar particular a aitant de dignitat e de valor que los autres. Al nom de l’identitat e de l’autenticitat ! Pensi mai productiu que cadun sèrve lo parlar exacte de son endrech, e que mestrège la lenga comuna, a costat.


Lundi 23 Novembre 2020
Prepaus rebalhats per Laurenç Revest





1.Posté par JC Dourdet le 26/11/2020 13:30
A de bon, los dialectes sirian nonmàs de las construccions arbitràrias, universitàrias...? Non gran, son definits mercés a daus faisseus d'isoglòssas per los linguistas dialectològues e son legitimes. O ben donc se podriá tot parier dire que l'occitan es tanben un diasistema de "parlars variats", una construccion artificiala de sòrta. Los nòrd-occitans an ben dau mau a se reconéisser dins una linga se-disent comuna a basa sud-lengadociana. Afen, los occitanistas, am jamai pro eschamnhat per comparar nòstras variantas per trobar çò qu'es comun, qu'es totjorn estat l'òbra d'una persona isolada que concerta pas los autres, e qu'es entau que se bastís la contestacion (au sen de l'occitanisme e en defòra) perque los locutors vòlen pas d'una construccion arbitrària decretada per un solet individú. Quò tira ren au meriti de l'autor dins son trabalh per l'occitan mas qu'es segur pas consensuau.

2.Posté par Tomàs le 28/11/2020 14:55
Perqué pas apelar aquò "occitan comun" o "occitan central" puslèu que "occitan estandard " qu'es una denominacion que passa pas ?

3.Posté par G Baile le 29/11/2020 09:34
Occitan estandard, comun, centrau, normat, larg, ...Quente occitan estandard? N'i,a tant coma d'estandardizaires. Son totes a basa de sud-lengadocian e sovent los nòrd-occitans s'i reconeisson gaire, mai los estandardizaires son pas solament capables de se botar d'acòrdi sus lo nom delh país : Occitània o Occitania? La besonha electronica que me sièrv per escriure aqueste messatge es un ordinator o un ordenador ( que baila logicament en vivaroaupenc ordenaor , escrit coma aquò o ordenáur o ordenòu- de tot biais un mot que dengun garat los occitanistas compren dins tot l'espaci vivaroaupenc.)
I a gis d'organisme que sa competéncia e son autoritat scientifica e politica son reconeissegudas per tot lo monde per impausar iara un estandard occitan.D'unes o pòdon plànher, mai es la realitat.

4.Posté par GERARD TAUTIL le 15/12/2020 19:51
Dins una perspectiva nacionala recentrada, lo projèct s'entend, segur.
Per ara, la dimension locala/regionala s'impausa, principi de realitat mailaisat de passar....
Sautar lo temps tres per lo temps quatre (o cinq?), l'istòria marcha pas coma aquò, malurosament...
Florian a presentat lo baston per se far/faire (?) batre. Saludem pasmens lo coratge de l'occitanista mai coratjos que nos convida a anticipar...

(ai crompat sa gramatica).

Nouveau commentaire :


Copyright

Les articles diffusés sur Aquo d'Aqui.info sont protégés par la législation sur les droits d'auteur et le copyright. Il est interdit de les diffuser hors le site d'Aquo d'Aqui, sauf autorisation expresse de son créateur.

Recherche


Aquò d'Aquí d'octobre arrive ...
Dison que...

Aqueu Var ounte “es mort lou prouvençau”

Mais oui monsieur le Recteur, le provençal est bel et bien enseigné dans le Var. D’ailleurs nous allons vous dire où...

Li grand founciounàri deurien bèn se faire acoumpagna per èstre segur de pas dire publicamen de contro-verita. Coumo per eisèmple afierma que dins Var lou prouvençau es mort, à l’escolo.

 




Copyright

Les articles diffusés sur Aquo d'Aqui.info sont protégés par la législation sur les droits d'auteur et le copyright. Il est interdit de les diffuser hors le site d'Aquo d'Aqui, sauf autorisation expresse de son créateur.