Amé lo « desvolopament duradís » pensam premier au sociau, a l’economique e a l’environamentau. Li ajustatz la cultura. Perqué aquel apondon ?
En veritat nos a semblat naturau, èra coma una evidéncia. L’Agéncia Regionala per l’Environament es una agéncia per l’ecò desvolopament. Podèm lo dire d’un autre biais, fau un desvolopament locau, adonc aqueu dei gènts que li vivon.
S’interessar ais associaciens dau territòri, ai concertaciens, es finalament s’interessar a sei culturas, coma un ressòn a nòstrei preoccupaciens de desvolopament. Per bèn precisar aquela idèa de desvolopament, vòli rapelar que, per l’Unesco, es aqueu de monde que se senton fièrs de far partida de son país.
De populaciens diferentas amé de culturas diferentas se tròbon ara dins un meme país. Sembla pas complèxe de ne’n parlar ?
Segur que se pòu trobar mai que d’una cultura sus un meme territòri : rurau e ciutadenc, de gènts d’originas diferentas…mai pènsi que lei culturas s’opausan pas, que se completan.
Vos e ieu avèm fin finala mai que d’une cultura : aquela de nòstra familha, de nòstra regien, de nòstra nacien, de nòstrei mestiers.
En veritat nos a semblat naturau, èra coma una evidéncia. L’Agéncia Regionala per l’Environament es una agéncia per l’ecò desvolopament. Podèm lo dire d’un autre biais, fau un desvolopament locau, adonc aqueu dei gènts que li vivon.
S’interessar ais associaciens dau territòri, ai concertaciens, es finalament s’interessar a sei culturas, coma un ressòn a nòstrei preoccupaciens de desvolopament. Per bèn precisar aquela idèa de desvolopament, vòli rapelar que, per l’Unesco, es aqueu de monde que se senton fièrs de far partida de son país.
De populaciens diferentas amé de culturas diferentas se tròbon ara dins un meme país. Sembla pas complèxe de ne’n parlar ?
Segur que se pòu trobar mai que d’una cultura sus un meme territòri : rurau e ciutadenc, de gènts d’originas diferentas…mai pènsi que lei culturas s’opausan pas, que se completan.
Vos e ieu avèm fin finala mai que d’une cultura : aquela de nòstra familha, de nòstra regien, de nòstra nacien, de nòstrei mestiers.
"La culture est le droit des gens à retrouver leur dignité, c'est à dire d'être acteurs"
Mai que d’un conferencier d’aquela jornada a la Regien òbra amé vos sus aquela tematica despuei de temps. L’avètz fòrça alestit aqueu collòqui ?
Es verai, fa un an qu’una còla s’acampa per, sensa formalitats, discutar d’aquelei problematicas. Es un trabalh collaboratiu e pluridisciplinari que siguèt coordonat per l’economista Felipe Langevin.
La tòca n’èra de saber çò que vòu dire lo desvolopament duradís en Provença Aups e Còsta d’Azur, et coma la cultura li ajudava. Crèsi que se siam totei retrobats dins la formula de l’universitari Jan Michèu Lucas : « la cultura es lo drech dei gènts de retrobar sa dignitat, adonc d’èstre actor ».
Es que per toteis aquelei gènts, la lenga d’òc garda un ròtle per lo desvolopament duradís dau país ?
La lenga regionala es un biais de viure son territòri, son païs. Es bèn conoissut que la toponimia ditz lei riscas d’aquelei territòris : bastir d’ostaus sus leis « arena s », o au mitan dei « paluds », es un mejan de se crear de problèmas, mai que d’un lo saup.
E lei caçaires sabon bèn, de son costat, dire son territòri. Es de causas que volèm bèn reconóisser per d’autrei populaciens que trobam exoticas, mai que reconoissèm pas tant per nosautres. Pasmens es bèn dins nòstra ? cultura, que podriam reconoisser aquela deis autres.
Es verai, fa un an qu’una còla s’acampa per, sensa formalitats, discutar d’aquelei problematicas. Es un trabalh collaboratiu e pluridisciplinari que siguèt coordonat per l’economista Felipe Langevin.
La tòca n’èra de saber çò que vòu dire lo desvolopament duradís en Provença Aups e Còsta d’Azur, et coma la cultura li ajudava. Crèsi que se siam totei retrobats dins la formula de l’universitari Jan Michèu Lucas : « la cultura es lo drech dei gènts de retrobar sa dignitat, adonc d’èstre actor ».
Es que per toteis aquelei gènts, la lenga d’òc garda un ròtle per lo desvolopament duradís dau país ?
La lenga regionala es un biais de viure son territòri, son païs. Es bèn conoissut que la toponimia ditz lei riscas d’aquelei territòris : bastir d’ostaus sus leis « arena s », o au mitan dei « paluds », es un mejan de se crear de problèmas, mai que d’un lo saup.
E lei caçaires sabon bèn, de son costat, dire son territòri. Es de causas que volèm bèn reconóisser per d’autrei populaciens que trobam exoticas, mai que reconoissèm pas tant per nosautres. Pasmens es bèn dins nòstra ? cultura, que podriam reconoisser aquela deis autres.
Hôtel de Région, mardi 11 décembre 2012, de 9 h à 20h. programme sur http://www.arpe-paca.org/files/20121207_ProgrammefinalaimprimerOKbr.pdf
]]>